
Inruilvoorstel
Vanaf 1 januari 2027 betalen werkgevers een pseudo-eindheffing van 12% over de cataloguswaarde van een fossiele personenauto (ook hybride) die zij voor privégebruik ter beschikking stellen. Voor auto’s die al vóór 2027 ter beschikking stonden, geldt een overgangsregeling tot 17 september 2030; daarna kan de heffing ook daarvoor gaan gelden. Dit raakt zowel werkgevers (kosten en beleid) als leaserijders (keuzevrijheid en afspraken).
Wil je advies over jouw specifieke situatie? Of wil je meer informatie? Vraag dan vrijblijvend een adviesgesprek aan.
De pseudo-eindheffing is een loonheffingenmaatregel die werkgevers financieel prikkelt om bij een auto van de zaak met privégebruik te kiezen voor volledig emissievrij in plaats van fossiel. Het is bewust bij de werkgever neergelegd omdat die meestal de wagenparkkeuze bepaalt.
Definitie: pseudo-eindheffing
Een extra heffing in de loonbelasting die de werkgever betaalt als hij een fossiele personenauto ook voor privégebruik ter beschikking stelt.
Je betaalt de pseudo-eindheffing als aan alle punten is voldaan:
Je betaalt niet in deze situaties:
Definitie: fossiele personenauto
Een personenauto met uitstoot die (deels) op fossiele brandstof rijdt, waaronder benzine, diesel en ook hybride.
Ter beschikking stellen betekent dat de werknemer de auto kan gebruiken alsof die van hem is, op basis van afspraken of feitelijke situatie. Het maakt niet uit of het een leaseauto is of een auto uit eigen wagenpark.
Praktische signalen dat er sprake is van terbeschikkingstelling:
Kortom: het gaat om de mogelijkheid tot gebruik, niet om eigendom.
Privégebruik is in deze regeling alles wat niet zuiver zakelijk is. Woon-werkverkeer telt mee als privé, wat het in het geval van de bijtelling bijvoorbeeld niet doet. Dat is een veelgemaakte misvatting.
Voorbeelden die als privé tellen:
Kortom: woon-werk is geen “zakelijk” escape-hokje, het telt juist mee als privé.
“Uitsluitend zakelijk” betekent dat de auto alleen wordt ingezet voor zakelijke ritten binnen de bedrijfsvoering, dus niet voor woon-werk en niet privé. Dat vraagt om inrichting en discipline.
Praktisch werkbaar (en controleerbaar) wordt het meestal zo:
Kortom: uitsluitend zakelijk is mogelijk, maar alleen als je het kunt aantonen en handhaven.
De pseudo-eindheffing loopt via de loonheffingen en komt bij de werkgever te liggen. Hoog-over:
De overgangsregeling voorkomt dat bestaande fossiele auto van de zaak regelingen meteen per 1 januari 2027 worden geraakt. De kern: als een fossiele personenauto vóór 1 januari 2027 al (ook) voor privé ter beschikking is gesteld, betaal je als werkgever de pseudo-eindheffing niet tot 17 september 2030. Daarna kan de heffing wél gaan gelden zolang de auto nog ter beschikking is.
Het risico zit dus niet alleen in de startdatum, maar ook in de looptijd. Een leasecontract kan doorlopen tot na 17 september 2030. Dan kan je vanaf dat moment per maand 1/12 van de jaarheffing verschuldigd zijn. Bij een leasecontract van vier jaar kan dat sneller spelen dan je denkt. Wil je nog voor vier jaar een auto leasen? Zorg dan dat je contract ingaat vóór 17 september 2026.
Hieronder vind je een aantal rekenvoorbeelden waarmee je exact kunt zien welke heffing je kunt verwachten.
Kortom: wie in 2026 de contracten en spelregels strak zet, voorkomt verrassingen vanaf 2027.
Wil je meer informatie over de pseudo-eindheffing of advies over jouw specifieke situatie of wagenpark? Vraag vrijblijvend een adviesgesprek aan en we denken graag met je mee.

De informatie op deze pagina is met zorg samengesteld, maar het is een momentopname waaraan geen rechten kunnen worden ontleend. Houd er rekening mee dat fiscale regels, en specifiek de invulling van de pseudo-eindheffing, onderwerp zijn van politiek debat. Wetgeving en beleid kunnen (snel) wijzigen. De inhoud van deze pagina is geen juridisch of fiscaal advies. Van den Brug is niet aansprakelijk voor de keuzes die worden gemaakt op basis van deze informatie. Wij adviseren om altijd actueel advies in te winnen.